21 روز... به عید روزه داری پیامبران علیهم السلام باقی است

دوشنبه 27 ذی القعده سال 10 هجری قمری، 9 اسفند

سال 10 هجری شمسی، 25 فوریه سال 632 میلادی 

     امروز دوشنبه 27 ذی القعده، کاروان حج به کاروان سالاری پیغمبر صلی الله علیه واله وسلم  به « عِرقُ الظبیه » رسید. سپس در « رَوحاء » توقف مختصری کرد. از آن جا برای نماز عصر به سوی « مُنصَرَف » رفت. هنگام نماز مغرب و عشا، کاروانیان در « مُتَعَشی » پیاده شدند و شام را همان جا صرف کردند؛ سپس حرکت کردند 

اولین و آخرین حج نبوی، بر پایه حکم و وحی آسمانی شکل گرفت و به دستور قاطع خداوند مبنی بر ابلاغ حکم وصایت و امامت صورت پذیرفت. 

 « یا أیُها الرَسولُ بَلَغَ ما اُنزلَ إلَیکَ مِن ربِّک و إن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَةُ وَ اللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاسِ... »( مائده / 67 )

« ای پیامبر! آن چه را که از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ابلاغ کن که اگر انجام ندهی، رسالت او را نرسانده ای و خداوند تو را از شرّ مردمان حفظ خواهد کرد».  

 شگفتا...! این چه پیغامی است که اگر ابلاغ نگردد، رسالت همچنان ناقص می ماند و تلاش بیست و سه ساله پیامبر عزیز اسلام صلی الله علیه واله وسلم  با تمام سختی ها،جنگ ها و... بی ثمر خواهد بود؟

     شگفتی دیگر در این است که آیه الهی، پیام آور خویش را نوید سلامت میدهد و خداوند او را از شرّ مردم ایمنی می بخشد. مگر در کنار پیامبر صلی الله علیه واله وسلم  جز مسلمانان، کس دیگری از یهود، مجوس، بت پرست،...وجود دارد تا رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم  ازجانب او در خطر باشد؟! به یقین چنین نیست. پاسخ را باید در وجود منافقاتی جستجو کرد که در لباس اسلام مخفی شده اند

     همراه کاروان بمانیم، تا آن پیام را بشنویم و در خطابه غدیر، خطر این منافقان را بیابیم...

---

 -الغدیر / ج 1 / صص 9 - 10[1]

 -بحار الانوار / ج 37 / ص 206[2]

22روز... تا عید گشایش بر خانواده باقی است

یک شنبه 26 ذی القعده سال 10 هجری قمری، 8 اسفند

سال 10 هجری شمسی، 24 فوریه سال 632 میلادی

امروز مدینه، به فِراق یاران خداجویش مبتلا است؛ چرا که تمامی انوار مقّدٌس عترت پیامبر، رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را همراهی می کنند. در اوّلین و آخرین سفر حج – که « حجَّة الوداع» نام می گیرد – تنها یار جدا مانده از کاروان، امیر مومنان علیه السلام  است. چندی است فرستاده ای ویژه، حامل پیام رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم ، روانه سرزمین یمن شده است تا مولای متّقیان -علیه السلام را – که برای تعلیم دین راهی آن دیار شده است – به مکه فراخواند.[1]

 پیامبر مهربان مأمور است تا زنگارهای جاهلیّت را از فریضه عظیم حج بزداید و مناسک و اعمال حج را آنگونه که خواست خداوند است به مسلمانان بیاموزند.

     ... مأموریت مهم تر ، ابلاغ عمومی و آشکار ولایت و امامت به دستور خداوند است تا پس از 23 سال، بار سنگین مسئولیت آسمانی هدایت را بر دوش جانشین خود بگذارد و انوار هدایت را یک به یک معرفی نماید تا برای آیندگان راهنما، رهبر و مقتدا باشند. به راستی، آینده آیا نیازمند مردی آسمانی نخواهد بود؟

     بیست و دو روز دیگر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم ، در اجتماع بزرگ مسلمانان در غدیر خم بر فراز منبر می فرمایند: 

« ای مردم، این آخرین باری است که در چنین اجتماعی بپا می ایستم، پس گوش کنید و در مقابل امر خداوند، پروردگارتان، سر تسلیم فرو آورید، ... علی به امر خداوند صاحب اختیار و امام شماست و بعد از او امامت در نسل من از فرزندان اوست تا روزی که خدا و رسولش را ملاقات خواهید کرد.» 

آفتاب عمر رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را چند صباحی بیش تا افول باقی نمانده است و هر آن چه باید ابلاغ شود به این سفر بستگی دارد.

---

 - الغدیر / ج 1 / ص 9[1]

۲۳ روز...به عید غدیر خم، برترین عید الهی باقی است

شنبه 

 ۲۵ ذی القعده سال ۱۰ هجری قمری، 

 ۷ اسفند سال ۱۰ هجری شمسی، 

 ۲۳ فوریه سال ۶۳۲ میلادی  

این جا مدینه است. چندی است جارچیان که با صدای بلند در کوی و برزن خبرها را اعلان می کنند، از حج رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم سخن می گویند. از این سفر نه تنها اهل مدینه که ساکنان دیگر شهرها و آبادی ها نیز آگاه شده اند. به دستور آن حضرت، منادیانی به اطراف مدینه رفته اند تا همگان مقصد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را بدانند و پیامبر رحمت را همراهی کنند چه این اوّلین و آخرین حجّ پیامبر صلی الله علیه واله وسلم است. اینک کاروان بزرگ حج، به قافله سالاری برترین مخلوق آفرینش، به سوی مکه حرکت می کند. به دستور آن حضرت مردم لباس احرام برداشته اند. آن بزرگوار خود نیز غسل کرده و کاروان را هدایت می فرمایند. کاروانیان افتخار هم سفری با اهل بیت پیامبر، صدیقه کبری فاطمه زهرا علیها السلام و حسنین علیهما السلام ، را خواهند داشت. قافله عظیم حج، از مدینه خارج می شود و جمعیتی بالغ بر 70 هزار نفر پیاده و سواره، در 7 کیلومتری مدینه و 486 کیلومتری مکه در محلّی به نام «ذوالحلیفه» یا «آبارْ علی» جایی که امروزه مسجد شجره نامیده می شود، متوقّف شده و به دستور پیامبر صلی الله علیه واله وسلم احرام بسته اند و به سوی حرم امن الهی راهی می شوند تا آداب حج را بیاموزند و بدانند که در نبود پیامبرشان، خداوند چراغ هدایت خویش را همچنان روشن و درخشان نگاه خواهند داشت و تا قیام قیامت، کسانی در میان مردمان خواهند بود تا حلقه اتصال زمینیان با آسمان باشند...  

 - ر.ک. کتاب «گاهشماری ایرانی» / ص 317، تألیف احمد بیرشک[1]

 - بحارالانوار، علّامه مجلسی (متوفای 1110 ق.) / ج 37 / ص 201 .[1]

 - الغدیر، علامه امینی (متوفای 1390 ق.) / ج 1 / صص 9 - 10[1]