قال الحسین علیه السلام:

«إِنَّ قَوماً عَبَدُوا اللهَ رَغبَةً فَتِلکَ عِبادَةُ التُّجارِ، و إِنَّ قَوماً عَبَدُوا اللهَ رَهبَةً  

  فَتِلکَ عِبادَةُ العَبیدِ، و إِنَّ قَوماً عَبَدُوا اللهَ شُکراً فَتِلکَ عِبادَةُ الاَحرارِ، و 

 هِیَ أَفضَلُ العِبادَةِ.»  

-گروهی خدا را با علاقه (به پاداش) پرستش می کنند، آن عبادت تاجران است، گروهی خدا را از روی ترس عبادت می کنند آن پرستش بردگان است و گروهی خدا را به خاطر سپاسگزاری و تشکر از او پرستش می کنند، آن عبادت آزادگان است و بهترین عبادت است.   

(بحارالانوار/ج78/ ح 117، موسوعة کلمات الامام الحسین (ع)/ص748/ح906)

قال الحسین علیه السلام:

 «لایَنبَغی لِنَفسٍ مُؤمِنَةٍ تَرَی مَن یَعصِی اللهَ فَلاتُنکِرُ.» 

- برای مؤمن شایسته نیست که ببیند کسی خدا را معصیت می کند و از آن جلوگیری و نهی نکند.  

(کنز العمال/ج3/ص85)

قال الحسین علیه السلام:

« مَن سَرَّهُ أَن یُنسَأَ فِی أَجَلِهِ و یَزادُ فی رِزقِهِ، فَلیَصِل رَحِمَهُ.» 

-کسی که خرسند شود اجلش به تأخیر افتد و رزقش زیاد شود (دوست دارد چنین شود)، پس صله رحم انجام دهد.  

(عیون اخبار الرضا/ج2/ ص48- بحارالانوار/ج74/ ص91)