صلوات بر محمّد و آل محمّد

صلوات بر محمّد و آل محمّد (از سنّت های رسول خدا صلّی الله علیه و آله است)

الف- فضیلت صلوات بر پیامبر و آل او(صلّی الله علیه و آله)

-احادیثی کوتاه از حضرت رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم در این باب:

1- صلوات بر من را بسیار کنید. زیرا، صلوات شما بر من مایه آمرزش گناهانتان است.

«کنز العمّال»

2- کسی که در هر صبح و شام ده بار بر من صلوات بفرستد، شفاعت من او را فرامی گیرد.

«کنز العمّال»

3- هرکس یک صلوات بر من بفرستد، خداوند ده بار بر او صلوات فرستد.

«صحیح مسلم، سنن ترمذی، سنن نسایی، مسند احمد» به نقل از ابوهریره

4-نماز کسی که بر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلم صلوات نفرستد، نماز نیست.

«سنن ابن ماجه» نقل از سعد ساعدی

5- کسی که نام من نزد او بر ده شود و بر من صلوات نفرستد، یقیناً ستم کرده است.

«سنن ابن ماجه» نقل از جابر

6- کسی که نام من نزد او بر ده شود وصلوات بر مرا ندیده انگارد، راه بهشت را ندیده انگاشته است.

«کنز العمّال» نقل از حسین بن علی علیه السلام

7- بخیل کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد.

«مسند احمد»و«سنن ترمذی» نقل از حسین بن علی علیه السلام

در این باب احادیث متواتر و گاه طولانی در کتب اهل سنت و شیعه به وفور یافت می شود.

ب- چگونه بر پیامبر صلّی الله علیه و آله صلوات بفرستیم؟

1- در تفسیر طبری و سیوطی از ابن عباس آورده اند:

... پس گفتیم (یا گفتند): ای رسول خدا! سلام بر شما را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ وَ آلِ محمّدٍ کَما صَلَّیتَ عَلی إبراهیم و آلِ إبراهیم، إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ و بارِک عَلی محمّدٍ کَما بارَکتَ عَلی إبراهیم و آلِ إبراهیم، إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ » خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، همانا تو ستوده و والایی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی بخشیدی، براستی که که تو پسندیده و والایی.

در سایر کتب اهل سنت مانند سنن نسایی، صحیح بخاری، ابن ماجه، مسند احمد، سنن ابوداود، صحیح مسلم و ... نیز روایت بالا به عناوین مختلف و با سندهای مشابه یا متفاوت ذکر گردیده است.

سلسله بحث های اختلافات اعتقادی میان شیعه و سنی

(تألیف سید مرتضی عسکری)

تغذیه و گیاه درمانی 1

مقدمه : ارتباط گیاه شناسی با قرآن

خداوند تبارک و تعالی درقرآن بیش از 70 بار از کلمه "غذا" استفاده کرده و در 

 بعضی آیات اشاره مستقیم به این دارد که "انسان به غذایش نگاه می کند". 

 مفسران در تفسیر این آیه گفته اند : انسان باید بنگرد که چه میخورد و آیا 

 لقمه غذایش برای سلامتی روح و جسم او مفید است یا خیر؟

خداوند در قرآن کریم از سجده گیاهان به ذات اقدس الهی خبر می دهد. بر 

 اساس روایات معصومین حتی کاشت گیاهان با ذکر و یاد خدا ، آنها را بر دیگر  

گیاهان برتری می دهد. برداشت و بهره گیری از گیاهان نیز با چنین قاعده ای  

برکت زا و شفا آفرین تر است.

خداوند بزرگ رزق طبیبان را در بین گیاهان قرار داده است و گیاهان مهمی  

ازبین آنان را شایسته قسم خود می داند و به انجیر و زیتون که مصلح و مکمل  

خواص یکدیگرند قسم یاد میکند ، هرگاه از باغ و باغات نام می برد ، درختانی  

چون خرما و انگور را مورد توجه قرار میدهد.

شربت های بهشتی با مزاج زنجبیلی و کافوری ( که اولی نمونه و مظهر  

گرمی و دومی نمونه و مظهر سردی گیاهان است) را معرفی میکند.

ابن عباس از محدثین بزرگ شیعه نقل می کند هرگاه حضرت داوود (ع) به  

محراب عبادت می ایستاد گیاهی در محراب سبز می شد و با او تکلم می کرد  

،از گیاه می پرسید نام تو چیست و در چه موقعیتی روییده می شوی ؟ ساقه  

تو چه  دردی را درمان می کند؟ ریشه تو به چه کار می آید؟ برگ ها و گلهای  

تو داروی چه دردی هستند؟ و گیاه پاسخ می داد و حضرت داوود (ع) این علوم  

را به مردم منتقل می فرمودند.

از این رو منشأعلم گیاه درمانی آسمانی است و این ارتباط ماورایی پیامبران  

گرامی است که فرزندان حضرت آدم را با ویژگی های مختلف گیاهان آشنا  

ساخته است.

پس بر آن شدیم تا مطالبی را درباره طب سنتی ، تغذیه و گیاه  

درمانی با الهام از قرآن به صورت هفتگی  در وبلاگ ارائه کنیم ؛  

باشد که شما خوانندگان گرامی با شناخت طبع خاص خود و  

آشنایی با روش های تغییر مزاج هر روز سالمتر و شادتر زندگی  

کنید.             ان شاءالله

 برگرفته از کتاب دوره طب سنتی و تغذیه ، شناخت طبایع / نوشته دکتر سید  

علی ابوالحبیب

اللهم عجل لولیک الفرج

                صبحی دگر می‌آید ای شب‌زنده‌داران

از قله‌های پرغبار روزگاران

از بیکران سبز اقیانوس غیبت

می‌آید او تا ساحل چشم انتظاران

آید به گوش از آسمان این است مهدی !

خیزد خروش از تشنگان این است باران !

با تیغ آتش می درد آن وارث نور

در انتهای شب گلوی نابکاران

از بیشه‌زاران عطرهای تازه آید

چون سرخ گل بر اسب رهوار بهاران

آهنگ میدان تا کند او باز ماند

در گرد راهش مرکب چابک‌سواران

آیینه‌ی آیین حق ، ای صبح موعود !

ماییم سیمای تو را آیینه‌داران

دیگر قرار بی تو ماندن نیست در دل

کی می‌شود روشن به رویت چشم یاران ؟

مرحوم سیدحسن حسینی