قال الصادق علیه السلام:

«بَکَی عَلیُّ بنُ الحُسَینِ علیه السلام عِشرینَ سَنَةً و ما وُضِعَ بَینَ یَدَیهِ طَعامٌ اِلاّ بَکَی.» 

- امام صادق علیه السلام فرمود: 

امام زین العابدین علیه السلام بیست سال (به یاد عاشورا) گریست و هرگز طعامی پیش روی او نمی گذاشتند مگر اینکه گریه می کرد. 

(بحارالانوار/ج46/ص108)

قال الحسین علیه السلام:

«اِرجِع اِلَیهِم فَاِن اِستَطَعتَ اَن تُؤَخِّرهُم اِلی غَدوَةٍ و تَدفَعَهُم عَنّا العَشِیَّةَ 

 لَعَلَّنا نُصَلّی لِرَبِّنا اللَّیلَةَ و نَدعُوهُ و نَستَغفِرَهُ، فَهُوَ یَعلَمُ اَنِّی قَد کُنتُ اُحِبُّ 

 الصَّلاةَ لَهُ و تِلاوَةِ کِتابِهِ و کَثرَةَ الدُّعاءِ و الاِستِغفارِ.» 

- امام حسین (شب عاشورا که لشکر عمر سعد خواست حمله را آغاز کند به برادرش ابوالفضل) فرمود: 

به طرف آنها برو، اگر توانستی آن را تا فردا تأخیر بینداز و حمله آنها را امشب از ما دفع کن تا این که امشب برای پروردگارمان نماز بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم، زیرا او می داند که نماز برای خدا و تلاوت قرآن و دعای زیاد و استغفار را دوست دارم. 

(موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام ص379/حدیث392)

قال الباقر علیه السلام:

«ثُمَّ لِیَندُبِ الحُسَینَ علیه السلام و یَبکِیهِ و یَأمُرُ فی دَارِهِ بِالبُکاءِعَلَیهِ و 

یُقیمُ فی دَارِهِ مُصیبَتَهُ بِاِظهارِ الجَزَعِ عَلَیهِ و یَتَلاقُونَ بِالبُکاءِ بَعضُهُم بَعضاً 

 فی البُیُوتِ و لِیُعَزِّ بَعضُهُم بَعضاً بِمُصابِ الحُسَینَ علیه السلام.» 

- امام باقر علیه السلام نسبت به کسانی که در روز عاشورا نمی توانند به زیارت آن حضرت بروند، اینگونه دستور عزاداری دادند و فرمودند: 

بر حسین علیه السلام ندبه و گریه و عزاداری کند و به اهل خانه  خود دستور دهد که بر او بگریند و در خانه اش با اظهار گریه و ناله بر  حسین علیه السلام مراسم عزاداری بر پا کند و یکدیگر را با گریه و  تعزیت و تسلیت گویی در سوگ حسین علیه السلام در خانه  هایشان ملاقات کنند. 

(کامل الزیارات/ص175)